شايد   سفارش   كرده   بودي      من     نفهمم

 این نكته را كه خوب به هر صورت شما هم!

آخر  تو حق  داري  كه  با  يك  شخص   ديگر

هر كس  كه  مي خواهي غزل  محبوبه  مريم...

(  يعني  همين  اندازه  هم    طاقت   نداري ! !

 يعني  چه ساده   قصه هاي   تازه  كم كم .... )

- قبلا  يكي  بود و....  ولش  كن  .  رفته حالا .

تو  از خودت   به  او  بگو .  نه   كل  عالم . !

...    بايد   توقع  هاي   پوچم   را   ببخشي   .

اصلا    زدم   فكر  تو   را   انگار    بر هم...

من   كه   خودم   گفتم   برو   در   قصه ها يت

باشد .  بگو : ((  تو اوليني . هاله !... شبنم ! ))

ربطي به  من ...  به هيچ  كس ... حق با تو بوده

اين  كه    سفارش   كرده    بودي    من   نفهمم .

آنچه را از دستم و نيز از دلم بر مي آيد را

مثل دفتري گشوده به نگاه نازنينتان مي سپارم

تا اين كلمات ساده پيوند نگاه هايمان باشند

در فصلي كه بيش از هميشه محتاج چشم هاي شما يم.

دوستان!

بفرماييد عشق! 

     اتاق جدید

در اين اتاق جديدي كه مي شوي بيدار،

                                            كسي درون تو، هي، داد مي زند انگار.

تو در عباي خودت قوز مي كني از ترس

                                           شبيه  سايه ي گنگي  كه  باز بر ديوار ،

كشيده شد ، سر من ، سمت  منقل  داغي،

                                           كشيده مي شوم و جاي تو، منم كه، بخار.

تو، ما.. مني .همه مان  پيرمرد  ترياكي،

                                          پر از سكوت  زننده ، نگاه  معنا دار ....

و يك قران  و  دو عباسي  و كمي  كاغذ

                                          حضور چشم عجيبي كه مي شود تكرار..

تو پلك مي زني و باز خواب مي روي و

                                          دوباره  چيز غريبي كه  ديده اي صد بار،

كه در گلوي تو من داد مي زنم هي، داد..

                                          همين  كه  دختر رقاص  در مقابل  مار  ،

كشيده شد،به تو قلاب مي شود يك سقف.

                                           در اين اتاق جديدي  كه  مي شوي بيدار.